This is the day

January 28, 2009 Tsina 0 Comments

Regular na ako.

Pinag-isipan ko talaga kung mag-ba-blog ba ako ngayon. Iniisip ko na wala namang espesyal na nangyari. Ngunit, subalit, datapwat,happy ako dahil regular na ako sa aking current job. Congrats sa atin, Jelai! :) Despite the global financial crisis, we have survived. Sana magbilang pa tayo ng mga taon dito sa ating company. :)

***

Pina-cut ko na ang internet connection ko sa bahay. Not because of poor connection, pero dahil sa hindi ko na nagagamit. Nasa Manila kasi ako most of the time. Dahil sanay na ako na laging connected, I just settle on having a PlugIt kit. So far, okay pa naman. Napagtya-tiyagaan ang minsang may kabagalang connection.:)

***

Kinuwento ko kay Lhz kahapon na mejo naiintimidate ako sa tao na ito kasi feeling ko, ang sungit niya sa akin. Hindi niya ako masyado binabati. I don't feel appreciated. Iyon pa naman yung kinakalungkot ko madalas. Pero kanina, mejo natuwa naman ako nung lumapit siya sa akin. May tinanung siya. At nakipagkwentuhan din siya sandali. I wont say the details na lang. Basta, natuwa talaga ako. :)

0 comments:

Uy, ko-comment siya. Yesss naman, sana nagustuhan mo ang kwento ko. =)

January 23, 2009 Tsina 0 Comments

Nami-miss ko na ang mga panahon na umuulan at bigla mo itatanong sa akin kung nalulungkot ba ako..

0 comments:

Uy, ko-comment siya. Yesss naman, sana nagustuhan mo ang kwento ko. =)

Kuwentos (plural ng kuwento)

January 10, 2009 Tsina 0 Comments

Pampam lang ang blog title ko. Hahaha.
In-edit ko nga pala ang profile ko sa Friendster account ko. See picture below. Click to enlarge.
Bigla naman ako napaisip. War mode ako? Hahaha. Tatawa lang. Oo, Badtrip ako. Sa isang ubod na sinungaling na tao. I have means. I will know the truth in your lies. Shit! Sabi nga ng status ko sa ym, "the last time I will ever believe in you", at nag-pop ka pang damuho ka, sino pala kaaway ko?? Oh well. Hindi po ako bitter mode. Badtrip lang talaga. Wait and see, I'll fly higher than you can!

On a lighter note, na-receive ko ang huling gift from Kris Kringle this January 5 lang. Post-Christmas gift giving. Hehehe. Thanks Vince for the pillow. Loving Mickey na. Medyo madami-dami din pala akong gifts na na-receive this Christmas, sa Kris Kringle din namin sa Testing, I asked for a book, yung Love in the Time of Cholera. I just remembered Ate Nona saying na maganda daw yun. But unfortunately, wala pa ako time na basahin siya. Details later. :)


Thanks din pala to Jelai, my Team Lead, sa kanyang stationery set na gift. To Kekel and Tita Jaye, sa chocolates. Thanks Zowee sa cellphone pouch (lahat kami may gift, waw!). And to another Jelai in my life, sa aking friend, sa VS. To EA sa Enchanted Kingdom na discount pass, sana maka-EK ako. Hehehe. :)

I love receiving gifts/surprises. Ewan ko ba. Napaka-tipikal ko pagdating sa bagay na yun. I am one of the many who enjoys tearing the wrappers, para may kasunod pa. Hahaha. Niregaluhan ko rin nga pala ang sarili ko nung Christmas. Dahil ako ay certified kuirpot, medyo matagal ko pinag-isipan kung bibilhin ko ba yung bag na nagustuhan ko, at after ten years na pagmumuni-muni, binili ko naman siya. I just convinced myself na iyon na yung regalo ko sa sarili ko. At ang next target na regalo ko sa sarili ko ay isang portable harddrive. Goodluck. Ano kaya magandang okasyon para maibigay ko yun sa sarili ko? Lol.

Siyempre, ang best gift na na-receive ko nung Christmas is that I am already deployed to a project. Finally. Medyo mahal ko na ang Accenture, ilang weeks na lang, certified one of the best people na ako, as according to Bing. And I am still counting. Keeping my fingers crossed. :)

Back to the topic kung bakit hanggang ngayon ay hindi ko pa din nababasa ang Love in the Time of Cholera na book, kasi nakalimutan ko siya iuwi sa aming probinsiya nung long vacation. Sayang. At back to work na ako nung Monday. Medyo madugong work na ito. Spending most of my time in the office, buti nakaka-survive pa. Toxic kung toxic. Ang sarap magbabad sa office. Buti na lang mahal ko ang ginagawa ko, kung hindi baka nag-collapse na ako. Sabi ko nga kay Che, despite everything, mahal ko na ang trabaho ko. And I couldn't imagine myself anywhere else in the next two years but just here. Right beside the Tiger. :)

Pinahiram nga pala ako ng book ni Jeng, isa ko pang ka-team, yung When God writes your Love Story. Hindi ko pa siya natatapos. Paputol-putol lang ang basa ko, bago ako matulog. So far, so good naman. At ako na lang yata ang taong hindi pa nakakabasa ng Twilight. OMG. Wala lang siguro akong interes kina Edward at Bella. Ita-try ko basahin kahit yung Twilight lang. Napanood ko naman yung movie. At least, may konting picture na ako. Speaking of libro, kahit certified kuripot ako, binili ko na yung libro ni Ricky Lee, yung Para kay B (O Kung Paano Dinevastate ng .Pag-ibig ang 4 out 5 sa Atin). 250php lang naman yun pero to the highest level na yata ang wala sa lugar na kakuriputan ko. Hahaha. Nagustuhan ko naman siya. Not the typical story, pero may sense. Sabi nga niya, may quota ang pag-ibig. At sa bawat limang umiibig, isa lang ang nagiging maligaya. Nice, db? Napa-smile nga si Lhz nung binaggit ko yun, in fairness, nabasa na rin niya.

Ang daming malungkot sa paligid ko, kaya sabi ko sa sarili ko, bawal ako malungkot. Hindi naman ako malungkot dahil sa isang partikular na bagay, ang tao pala talaga, may mga moments of sadness. Mahirap iwasan. Pero sabi nga ni Kristel, happiness is a choice. And despite all the odds, I chose to be happy. :)

0 comments:

Uy, ko-comment siya. Yesss naman, sana nagustuhan mo ang kwento ko. =)