Tough

Ano ba nararamdaman ko?

Hindi ko alam. Mas tama siguro sabihin na ayokong isipin. I hate to be at the losing end. Yun na siguro yung pinaka-tamang sabihin.

Nandito ako sa kung saan ko gustong mapunta, at hindi ko alam kung ano gagawin ko pag kailangan ko na lumisan. Inaamin ko, hindi ako kasing-saya, kasing-kuntento, at kasing-fulfilled ngayon kung ikukumpara sa gusto ko, ngunit, I'm taking each steps at a time...

Siguro, natatakot akong gumulong pababa bago ko marating yung tuktok. Natatakot ako.

Friday na naman. Malungkot. Ako na lang mag-isa.


Iniisip ko kung saan ko pa gusto pumunta bukod sa kung nasaan ako ngayon. Hindi ko alam. Hindi ko maisip.


Ayoko ng insecurities na binibigay sa akin ng sitwasyon. Hindi ako sanay nun. Bago lang sa pakiramdam, at hindi ko alam kung kaya ko i-handle.

Ayoko ng depression na pinaparamdam sa akin ng mga pangyayari. Sawa na ako sa stage na yun. Nalagpasan ko na yun, matagal na panahon na.

Ayoko ng uncertainty na lumulukob sa pagkatao ko. Gusto ko laging sure.

Ayokong matalo. Hindi ako sanay.

Bukas.

Hindi ko alam kung nandito pa ako. Basta ang alam ko, I put a good fight.


0 comments:

Post a Comment

Uy, ko-comment siya. Yesss naman, sana nagustuhan mo ang kwento ko. =)

 

About Me

My Photo
Hey, little stars, shine your brightest!

Follow by Email